|
Dot.
kwestii związanej z badaniami lekarskimi w związku z
procesem licencyjnym wobec trenerów i instruktorów:
1. Badania
lekarskie konieczne do uzyskania licencji
trenera/ instruktora sportowego:
Przepisy w
tym zakresie pozostają jednoznaczne – nie
wystarcza zaświadczenie lekarza medycyny
pracy.
Zgodnie bowiem z
§ 2 Rozporządzenia Ministra Sportu z dnia 3
października 2006 roku w sprawie
kwalifikacji lekarzy uprawnionych do
wydawania zaświadczeń lekarskich, a także
rodzaju niezbędnych badań lekarskich osób
ubiegających się o przyznanie licencji
zawodnika lub licencji trenera (Dz. U. Nr
189, poz. 1396), zaświadczenie lekarskie o
braku przeciwwskazań do uprawiania
określonej dyscypliny sportu oraz
zaświadczenie lekarskie o zdolności do
wykonywania obowiązków trenera wydaje
lekarz specjalista w dziedzinie medycyny
sportowej albo lekarz posiadający certyfikat
w zakresie orzecznictwa sportowo-lekarskiego
nadany przez Polskie Towarzystwo Medycyny
Sportowej. Należy także dodać, iż osoba
ubiegająca się o uzyskanie licencji trenera
podlega ogólnemu badaniu lekarskiemu oraz
badaniom specjalistycznym i diagnostycznym
tj. 1) pomiary antropometryczne; 2) badanie
ortopedyczne; 3) przegląd stomatologiczny;
4) badanie elektrokardiograficzne; 5)
badanie ogólne moczu z oceną mikroskopową
osadu, odczyn opadania krwinek czerwonych,
morfologię krwi obwodowej wraz ze wzorem
odsetkowym; 6) oznaczenie stężenia glukozy
we krwi; 7) konsultację laryngologiczną; 8)
konsultację okulistyczną; 9) badanie
radiologiczne klatki piersiowej.
2.Prowadzenie
działalności bez licencji trenera/
instruktora sportowego:
Zgodnie z
przepisami karnymi zawartymi w Ustawie o
sporcie kwalifikowanym (Dz. U.
z 2005 r., Nr
155, poz.1298 ze zm.), kto nie będąc do
tego uprawnionym prowadzi działalność w
zakresie sportu kwalifikowanego podlega
karze grzywny (art. 57). Sankcja ta
znajduje zastosowanie w naszej ocenie
również wobec osób, które prowadzą zajęcia w
zakresie sportu kwalifikowanego pomimo braku
licencji trenera – obowiązek ten wynika
wprost z art. 45 cyt. ustawy.
Istotny jest
również fakt, iż kompetencje nadzorcze nad
działalnością polskich związków sportowych
sprawuje minister właściwy do spraw kultury
fizycznej i sportu, a zatem bada on również
zgodność działalności związków pod względem
obowiązującego prawa. Wynika z tego
lgicznie, iż w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości, w tym przypadku, pod
względem prowadzenia działalności bez
wymaganych przez ustawę licencji, organ
sprawujący kontrolę może wówczas wyciągnąć
konsekwencje w stosunku do związku
sportowego, zgodnie z art. 23 ustawy o
sporcie kwalifikowanym. Co istotne polski
związek sportowy nie tylko musi wdrożyć
proces licencyjny, ale również nadzorować
działalność trenerów/instruktorów pod kątem
posiadania odpowiednich kwalifikacji/licencji.
Co istotne, polski związek sportowy
na podstawie art. 46 ustawy o sporcie
kwalifikowanym jest zobowiązany do
prowadzenia ewidencji przyznanych licencji
trenera.
Niezależnie od
powyższego, zwracam również uwagę na fakt,
że okoliczność dysponowania przez polski
związek sportowy środkami budżetowymi
przeznaczonymi na wynagrodzenia dla trenerów
na rzecz osób, które nie posiadają licencji
może powodować problemy z rozliczeniem
dotacji otrzymanej z Ministerstwa Sportu. Z
formalnoprawnego punktu widzenia osoby nie
dysponujące licencją trenera nie mogą być
traktowane jako osoby prowadzące zajęcia z
zakresu sportu kwalifikowanego – w
związku z którym
udzielona zostaje dotacja. |
